Jak rozpoznać hemofilię nabytą?

Rozpoznanie hemofilii nabytej stwarza niekiedy trudności. Świadomość choroby jest mało rozpowszechniona, a chory często trafia na oddział, w którym na co dzień lekarze nie zajmują się skazami krwotocznymi i dostęp do hematologa może być utrudniony (np. na oddział chirurgiczny, ginekologiczny, ortopedyczny). Charakterystyczne dla hemofilii nabytej jest jednak przedłużenie czasu APTT, jednego z rutynowych i łatwo dostępnych testów laboratoryjnych. Pozostałe badania (czas PT, poziom fibrynogenu, liczba płytek krwi) są prawidłowe.

Najważniejsze w diagnostyce hemofilii jest zwrócenie uwagi na fakt, że skaza krwotoczna pojawia się nagle, u osoby, która nie miała wcześniej problemów z krwawieniami, oraz że towarzyszy jej nagłe wydłużenie czasu APTT.

Jeżeli lekarz podejrzewa nabytą hemofilię, kontaktuje się z hematologiem i w porozumieniu z nim organizuje wysyłkę próbek krwi do najbliższego laboratorium, które wykonuje oznaczenia niezbędne do potwierdzenia rozpoznania: aktywność czynnika VIII krzepnięcia oraz test w kierunku inhibitora (tzw. test Bethesda).